Trasy po Gruzji

Planowanie podróży po Gruzji według długości pobytu, a nie regionu, zwykle daje bardziej realistyczny plan, a ten hub obejmuje warianty, które pojawiają się najczęściej. Trzy dni wystarczają na Tbilisi i jedno pobliskie uzupełnienie — katedry Mtskhety albo jeden dzień w winiarskiej Kachetii — ale nie na dotarcie w góry czy na wybrzeże. Pięć dni pozwala już na sensowną pętlę: Tbilisi, Mtskheta i noc w Kachetii, albo Tbilisi z noclegiem w drodze Gruzińską Drogą Wojenną do Kazbegi, każda bez długich przejazdów wymaganych przy podróży przez cały kraj.

Siedem dni to moment, w którym realistyczne staje się klasyczne połączenie Gruzji — Tbilisi, winiarska Kachetia i góry Kazbegi razem, albo tydzień zbudowany specjalnie wokół wina, powolnie przemierzający piwnice Telavi, Sighnaghi i Kwareli. Dziesięć dni robi miejsce na Swanetię lub wybrzeże Morza Czarnego dodane do bazy we wschodniej Gruzji, bez wrażenia pośpiechu przy wcześniejszych przystankach. Dwa tygodnie to moment, w którym sensowna staje się pełna pętla po kraju: Tbilisi, Kachetia, Gruzińska Droga Wojenna, Kutaisi i Imeretia, Swanetia oraz Batumi na wybrzeżu po kolei, obejmujące większość regionów, według których ta strona porządkuje kraj.

Samochód lub wynajęty kierowca to domyślne założenie dla dotarcia do Swanetii i na Gruzińską Drogę Wojenną, choć Tbilisi, Mtskheta i główne miasteczka Kachetii dobrze sprawdzają się z marszrutką i zorganizowaną wycieczką jednodniową dla podróżnych bez samochodu. Trasa rodzinna zamienia część trekkingu górskiego i dni obfitujących w klasztory na łagodniejsze zwiedzanie i czas na plaży nad Morzem Czarnym, bo długie dni na wysokości zwykle nie sprawdzają się dobrze z małymi dziećmi w składzie.

Wersja standardowego tygodnia skupiona na wędrówkach opiera się na bazie w Swanetii lub Kazbegi i buduje całą podróż wokół dni trekkingowych, podczas gdy wersja budżetowa stawia na marszrutki, pensjonaty i chinkali zamiast restauracji z obsługą kelnerską. Tydzień na miesiąc miodowy zwykle zaczyna się od kilku spokojnych dni w winiarskiej Kachetii lub na wybrzeżu, a potem dodaje jeden efektowny wyjazd, często prywatny przejazd Gruzińską Drogą Wojenną do Kazbegi, zamiast napakowanego programu zwiedzania.

We wszystkich wariantach powtarzają się te same ograniczenia: górskie przełęcze zamykające się z powodu śniegu mniej więcej od listopada do kwietnia, realny czas jazdy między Tbilisi a krańcami kraju, dłuższy niż wygląda na mapie, oraz wysokość, która zmienia to, jak faktycznie wygląda komfortowy dzień w Swanetii czy Kazbegi w porównaniu z Tbilisi. Strony z trasami na tym hubie omawiają te ograniczenia dzień po dniu, zamiast traktować je jako dopisek na marginesie, dzięki czemu plan sprawdza się także wtedy, gdy jest się już na miejscu z ustaloną liczbą dni.